Charakterystyka bielika

Bielik to największy w naszym kraju lęgowy ptak szponiasty. Jednocześnie cieszy się on mianem największego w północnej części kontynentu europejskiego. Tym, co charakteryzuje go w największym stopniu jest sylwetka odznaczająca się masywnością oraz obecnością długich i stosunkowo szerokich skrzydeł z prostymi, równoległymi brzegami.

Skrzydła są zakończone palczastymi lotkami, które właśnie podczas lotu ptaka prezentują się w całej okazałości. Samice bielików są nieco większe niż samce, nie ma jednak różnic w upierzeniu określających przynależność do płci. Gdy ptaki są dorosłe, ich grzbiet i brzuch przyjmują barwę ciemnobrunatną podczas gdy głowa i szyja może utrzymywać się w tonacji od jasnobeżowej aż do białej. Młode ptaki zwykle są ciemnobrunatne. Na spodzie, u nasady skrzydeł można u nich zaobserwować białe pióra. Ciekawy jest także ogon bielika, choć jest on bowiem krótki, zwykle układa się w wachlarz.

Początkowo ogon jest ciemny, wraz z wiekiem jaśnieje jednak, aby w końcu stać się całkowicie białym. Upierzenie młodego ptaka już po pięciu latach upodobnia się do tego, jakie charakteryzuje ptaka dorosłego. Nieco inaczej sytuacja przedstawia się jedynie wówczas, gdy przedmiotem analizy jest głowa, ta bowiem może stać się biała dopiero po dziesięciu latach. Odcina się ona od szyi na zasadzie kontrastu, kontrast ten jest jednak aż tak dobrze widoczny, jak ma to miejsce w przypadku bielika amerykańskiego. Dla bielika charakterystyczny jest także żółty dziób o imponujących rozmiarach oraz dość mocne nogi z masywnymi szponami.

Wielkość

Ciało bielika osiąga aż do 95 centymetrów długości, a rozpiętość skrzydeł nawet 220 i 240 centymetrów w zależności od tego, czy mamy do czynienia z samcami, czy tez z samicami. Bieliki nie są ciężkie i zwykle nie ważą więcej niż 4,5 kg.

Charakterystyka bielika

Pokarm

Menu bielika opiera się na rybach łowionych przede wszystkim wówczas, gdy pływają one blisko powierzchni wody. Okazuje się jednak, że mamy do czynienia z łowcą, który nie boi się także większych wyzwań, a co za tym idzie jest w stanie zapolować nawet na łabędzie. Je też perkozy, łyski oraz kaczki. Może też żywić się ssakami takimi jak zające, poluje na nie jednak sporadycznie. Jeśli nie ma do dyspozycji żywej zdobyczy, co zdarza się zwłaszcza zimą, może korzystać także z padliny.

Bieliki polują z zasadzki. Zwykle obierają sobie wysokie drzewo stanowiące punkt obserwacyjny i analizują to, co dzieje się w okolicy. W tym celu lubią też wykonywać loty patrolowe. Sam atak polega na spadaniu na ofiarę z przygotowanymi już do jej przechwycenia szponami, choć bywa i tak, że bielik udaje się za nią w pościg. W polowaniu na ptaki można zaobserwować pary bielików współpracujące ze sobą.

Rozród i gniazdowanie

Bieliki są ptakami monogamicznymi, a wybrane przez nich pary potrafią przetrwać przez całe życie. Pierwszy lęg zakładają w piątym roku życia. Lot godowy odbywa się zimą lub wczesną wiosną, zwykle dochodzi do niego przy tym na własnym terytorium. Bieliki są znane i z tego, że budują jedne z największych ptasich gniazd, jakie możemy zaobserwować. Jeśli gniazdo jest systematycznie udoskonalane, może mieć ponad dwa metry wysokości.