Kraska i jej zwyczaje

Kraska to jeden z najbardziej barwnych ptaków, jakie możemy spotkać w Polsce. Co ciekawe, samce i samice kraski niemal nie różnią się od siebie. Ich upierzenie zwykle jest utrzymane w zróżnicowanych tonacjach błękitu, który harmonizuje z grzbietem w kolorze cynamonowego brązu i z czarnymi końcami skrzydeł.

Bardzo ciekawa jest kolorystyka sterówek. Te od spodu są ciemnoszafirowe podczas gdy ich góra jest utrzymana w seledynowej tonacji. Upierzenie zmienia się zresztą w zależności od pory roku i wiosną jest nie tylko jaśniejsze, ale i znacznie bardziej intensywne niż jesienią. Na podstawie upierzenia można też odpowiedzieć na pytanie, w jakim wieku jest kraska. Młode ptaki są o wiele mniej kontrastowe, w oczy rzuca się przy tym szczególnie brak koloru niebieskiego tak na głowie, jak i na tułowiu. Jaskrawsze odcienie na piórach pojawiają się wraz z wiekiem, dopiero na zimowiskach. Jeśli kraska nie ma jeszcze roku, można się o tym przekonać analizując jej sterówki. Nie mają one jeszcze ciemnej plamy i charakteryzują się zdecydowanie łagodniejszym zakończeniem. Latająca kraska budzi skojarzenie z grzywaczem lub z wroną.

Wielkość

Dojrzały ptak nigdy nie jest zresztą zbyt duży, a jego rozmiar może być porównywany z tym, jaki osiąga sójka albo kawka. Kraska nie jest też ptakiem, którego trudno byłoby dostrzec. Wiąże się to z charakterystycznym dla niej zwyczajem siadania na wysoko wyniesionych punktach terenu po to, aby swobodnie obserwować okolicę. Zwykle są to słupy i druty, nie mamy bowiem do czynienia z ptakiem przesadnie płochliwym, który reagowałby nerwowo na samą obecność człowieka.

Pokarm

Kraska żywi się przede wszystkim owadami. Podstawę jej diety stanowią chrząszcze i pasikoniki, choć potrafi zjeść również pająka, a nawet drobnego gada, a nawet ssaka – nornika. Jesienią kraski uzupełniają swoją dietę o owoce. Ptaki zdobywają już na ziemi preferując zasadzkę jako najskuteczniejszy sposób polowania.

Sylwetka kraski

Rozród i gniazdowanie

Kraska pojawia się w Polsce na początku maja, choć potrafi wrócić do naszego kraju już pod koniec kwietnia. Musi przy tym pokonać spora drogę, jej zimowiska znajdują się bowiem nie tylko w Afryce Północnej, ale i w środkowej części tego kontynentu. Pary, które wracają do kraju zwykle poszukują budek lub dziupli opuszczonych przez siebie w zeszłym roku. Już w pierwszych dniach po przybyciu na miejsce odbywają się też toki. Kraska składa od dwóch do pięciu jaj, które muszą być wysiadywane przez około 3 tygodnie. Pisklęta wykluwają się w pewnych odstępach czasowych, a co za tym idzie – nie wszystkie mają szansę na przeżycie.

Na początku nie tylko nie mają puchu, ale również są ślepe, przez pierwszy miesiąc pozostają więc w dziupli, gdzie oboje rodziców karmią je stosując dietę złożoną przede wszystkim z owadów. Ponieważ ich pióra rozwijają się dość wolno, pisklęta zwykle opuszczają gniazdo nie radząc sobie jeszcze najlepiej z lataniem. Właśnie dlatego przez pierwsze miesiące starają się trzymać w jego pobliżu. Kraski zaczynają opuszczać Polskę już w połowie sierpnia, a w połowie października znikają także ostatni maruderzy. Jeszcze przez pewien czas w większych skupiskach można je spotkać poza miejscem tradycyjnego gniazdowania.